data: 26.07 - 31.07.2016

Aktualności

Powrót

Ukraina - peregrynacja Krzyża i ikony ŚDM w czasie wojny

2015-01-26 / list

Symbole Światowych Dni Młodzieży (Krzyż i Ikona Matki Boskiej „Salus Populi Romani”) pielgrzymowały w dniach 6.09 - 4.10 po niemal całej Ukrainie, nie licząc miejsc objętych bezpośrednio konfliktem, takich jak Donieck. Peregrynacja Krzyża w tym kraju przypadła akurat na czas zagrożenia i poczucia destabilizacji politycznej – napływają do nas kolejne mocne świadectwa wzmocnienia wiary Ukraińców, duchowego wzmocnienia i poczucia jedności młodych chrześcijan Ukrainy dzięki adoracji Krzyża Światowych Dni Młodzieży. Młodzi Ukraińcy przyjęli święte znaki m.in. we: Lwowie, Żółkwi, Drohobyczu, Truskawcu, Uzhhorodzie, Mukaczewie, Stryju, Tarnopolu, Chmielnickim, Kamieniu Podolskim i Czortkowie.


6 września delegacja młodych przewiozła znaki ŚDM z Łotwy na Ukrainę w okolice Lwowa. „Krzyż i Ikona w moim duchowym życiu przynoszą kardynalne zmiany – mówiła członkini delegacji - dlatego z radością przyjęłam Symbole ŚDM na granicy z Rosją i przywiozłam je na Ukrainę. Poczułam, że to szczególna misja”. Pielgrzymka znaków ŚDM stworzyła również okazję do pokazania jedności Kościoła na Ukrainie – w wielu miejscach, także we Lwowie, w przyjęciu i uczczeniu Ikony i Krzyża uczestniczyła młodzież oraz duchowni zarówno Kościoła rzymskokatolickiego, wierni Cerkwi greckokatolickiej, jak i Cerkwi prawosławnej.


Krzyż i ikonę przekazał Lwowianom metropolita mińsko-mohylewski abp Tadeusz Kondrusiewicz, który ucałowawszy oba symbole, zaapelował: "Nie bójcie się krzyża!" Arcybiskup przypomniał, jaka moc i treści ukryte są pod pionową i poziomą belką krzyża: „Część horyzontalna symbolizuje człowieka. Jeśli nie ma części wertykalnej, to prawo Newtona działa i tutaj: wtedy wszystko spada w dół. I podobnie jeśli nie ma odniesienia do Boga, człowiek upada. Wpada w błoto grzechu. Nie możemy Boga stawiać na peryferiach życia. Miejsce skrzyżowania belek symbolizuje to, że człowiek musi zgadzać się z wolą Bożą”.

W uroczystościach uczestniczył też biskup greckokatolicki z Saskatoon w Kanadzie, Bryan Bayda, zaangażowany w kolejne Światowe Dni Młodzieży: „Od lat mam okazję podążać za tym konkretnym krzyżem i ikoną. I wiem, że tylko razem, będąc jednym ciałem z Chrystusem – mówił bp Bayda – odnajdziemy drogę do dźwigania siebie nawzajem w braterstwie. Jest to ważna część nowej ewangelizacji i przesłanie listu "Salvifici Doloris" św. Jana Pawła II". Biskup zakończył swoje przesłanie dwukrotnym "Chwała Jezusowi Chrystusowi!" jako źródłu wszelkiego życia.

„Młodzi, podążający za Krzyżem we Lwowie, po kolei rozważali każdy z punktów drogi do pokoju, w modlitwie szukali dla siebie odpowiedzi na pytanie: Czym dla mnie jest pokój?” – wspomina Adriana Baran. Na zakończenie pielgrzymki Krzyża i Ikony ŚDM we Lwowie wspólna modlitwa za pokój złączyła obecnych w jednej wspólnocie. Po modlitwie chętni mieli możliwość prywatnego pokłonienia się Krzyżowi i Ikonie.

Równolegle z pielgrzymką symboli, w pierwszy weekend września w Brzuchowicach pod Lwowem zebrali się młodzi przedstawiciele Kościoła na Ukrainie oraz ich duszpasterze z okazji XIII Archidiecezjalnych Spotkań Młodych: „O godz. 1.00 w nocy miała miejsce Adoracja NS, pod czas której młodzież walcząc za snem, gorąco modliła się o pokój na Ukrainie i na całym świecie, aby brat nie powstawał przeciwko bratu i wszyscy trwali w miłości Bożej, oraz za wszystkich, którzy na wschodniej Ukrainie oddają swoje życie, o męstwo dla nich i aby cieszyli się Bożym błogosławieństwem i opieką Matki Bożej Miłosierdzia" – wspomina s. Karolina Baran ze zgromadzenia Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej.


7 września młodzież rzymskokatolicka przekazała symbole ŚDM młodzieży greckokatolickej. Ważną częścią programu organizowanego przez Młodzieżową Komisję Archieparchii Lwowskiej stała się Droga Krzyżowa ulicami Lwowa. Młodzi Ukraińcy nie skrywali symboli ŚDM jedynie w świątyniach – pielgrzymowali z nim na największe place, tam gdzie mogły zostać dostrzeżone nawet przez przypadkowych obserwatorów. Dostęp do Krzyża mieli wszyscy, starzy i młodzi, dzieci, osoby chore, swoje drzwi przed krzyżem także otwierały cerkwie.

8 września Krzyż i ikonę przejęli chrześcijanie z Żółkwi, gdzie – jak wspominają siostry dominikanki - "ludzie bardzo głęboko przeżyli to spotkanie, nie obyło się bez łez. Adorowaliśmy krzyż, odprawiliśmy Drogę Krzyżową, odmówiliśmy Różaniec. Była Msza święta o narodzeniu Matki Bożej, z okazji dnia Matki Bożej Siewnej". Parafianie z Żółkwi już zapowiedzieli swój przyjazd do Krakowa w 2016 roku. Symbole odwiedziły także grekokatolickie cerkwie Przenajświętszego Serca Chrystusowego, Przenajświętszej Trójcy oraz Cerkwię św. Josafata.
Na początku młodzież Sokalsko-Żowkiewskiej diecezji w świątyni przy klasztorze oo. wasylian wraz z duchowieństwem odprawiła „Mołebeń” do Najświętszego Serca Chrystusowego, a w cerkwi Przenajświętszej Trójcy – „Mołebeń” do Bogurodzicy.
„Ostatnim przystankiem pielgrzymki Krzyża i Ikony ŚDM w Żółkwi – wspominają Oksana Ciupka i Tetjana Małyćka - była cerkiew św. Josafata, gdzie młodzież i parafianie w skupieniu i ciszy rozważali słowa: Jezu, powierzamy Tobie Ukrainę!”.

Z Żółkwi 9 września młodzież przekazała święte symbole swoim równieśnikom z diecezji samborsko-drohobyskiej. Młodzież z Drohobycza w sposób szczególny podziękowała św. Janowi Pawłowi II za ideę peregrynacji świętych znaków jedności młodych chrześcijan świata, prezentując krótki film o roli, jaką papież odegrał w ich życiu. Na koniec szef Komisji zwrócił się do obecnych słowami papieza Franciszka do młodych : „(…) Życzę wam, żebyście mieli skrzydła i korzenie. Skrzydła, żeby dokonywać wzniosłego i wzrastać w rozwoju, a korzenie, żeby trwać przy zwyczajach, tradycji i nauczaniu rodziców, szczególnie w tym nie lekkim dla naszego narodu czasie…” – wspomina Maria Żuk.

10 września z Drohobycza Krzyż i Ikona przekazane zostały młodzieży z Truskawiec (w Diecezji Samborko-Drohobyczowskiej), gdzie kontynuowano ich uczczenie. 11 września w święto Ścięcia Głowy Jana Chrzciciela w katedrze w Użhorodzie przed Krzyże i Ikoną ŚDM od rana do wieczora przepływali wierni modlący się, adorujący i kłaniający się świętemu Krzyżowi.
„Po południu o 16.00 przez centrum miasta wyruszył procesyjny pochód z Krzyżem i Ikoną. I tutaj stał się cud. Przez wielką, praktycznie nieustanną ulewę, jaka trwała w mieście od około dwóch dni, zdawało się, że pochód będzie niemożliwy. Ale niespodziewanie dla wszystkich zawierucha ustała, a przez krótki czas przez wiszące chmury zajrzało słońce!” – wspomina Stepan Małysz. Cud podobny do tego, ze spotkania Jana Pawła II z młodzieżą we Lwowie w 2001 roku. Wtedy również padał silny deszcz, a papież zaśpiewał polską, góralską pieśń „Nie lej deszczu, nie lej”. W tym momencie wyszło słońce.

14 września był dniem przyjęcia Ikony i Krzyża w Tarnopolu. Młodzi ze wspólnoty „Bet-El” przygotowali program przyjęcia symboli. Po wieczornej Liturgii ks. Orest Pawlickyj, szef Komisji ds. Młodzieży Tarnopolsko-Zborowskiej Archidiecezji, wraz z pracownikami komisji i młodzieżą, wzięli udział z przekazaniu Krzyża i Ikony do Kościoła greckokatolickiego.
Następnie wieczorem młodzież z katolickiego harcerstwa Europy niosła Krzyż w pochodzie z proporcami niesionymi przez członków wspólnot „Bet-El” i „Kowczeh”. Towarzyszyła temu piękna oprawa muzyczna. „Procesyjny pochód wraz z symbolami ŚDM dotarł do Archikatedry Niepokalanego Poczęcia NMP, gdzie rozpoczęły się trwające do nocy modlitwy, w których uczestniczyły wszystkie najważniejsze grupy i wspólnoty tego miasta. Młodzieżowe czuwania trwały do wieczora następnego dnia” – wspomina Oksana Szuper, członek Komisji ds. Młodzieży Tarnopolsko-Zborowskiej Archidiecezji.

19 września symbole Światowych Dni Młodzieży uczciło miasto Chortków. Peregrynacja miała wymiar ekumeniczny - Krzyż jednoczył grekokatolików i rzymskokatolicką parafię św. Stanisława, gdzie jeden z księży podkreślił, że „tak naprawdę człowiekowi nie potrzeba niczego więcej ponad miłość”, zachęcił do szczególnej modlitwy do Maryi za wszystkie matki. W uczczeniu Krzyża wzięła także udział prawosławna młodzież z chortkowskiej Parafii Opieki „Pokrov” Bogurodzicy. Wszystkie ważniejsze miejsca Chortkowa miały szansę adorować święte symbole, które zostały poniesione m.in. do aresztu śledczego miasta Czortkowa, Cerkwii Niepokalanego Poczęcia NMP, Szpitala Centralnego czy jednostki wojskowej.

oprac. Małgorzata Gadomska


Ta strona wykorzystuje pliki cookie. Pozostając na tej stronie, wyrażasz zgodę na korzystanie z plików cookies.

Potwierdzam